Szanowni Państwo, Pacjenci i Przyjaciele Fundacji Armii Krajowej! W oparciu o artykuł 19 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, od ponad 18 lat realizujemy opiekę nad weteranami i inwalidami wojennymi. Różne są koleje losów żołnierzy Obrońców Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Walczyli o Polskę, o naród, o wolność i niepodległość, o wartości chrześcijańskie, o godność i prawość na ziemi przodków.
Wielu z Nich zginęło w walce z okupantami (niemieckim i rosyjskim) w latach 1939–1945, wielu zostało pomordowanych, więzionych, prześladowanych w obozach niemieckich i sowieckich w trakcie i po zakończeniu wojny. Ci co przeżyli zawsze byli „obywatelami drugiej lub trzeciej kategorii". Nie mogli zdobyć odpowiedniego wykształcenia, a co za tym idzie zawodu zapewniającego godziwe życie na emeryturze. Wielu żyje na granicy przysłowiowej nędzy...
Niestety państwo do tej pory nie objęło swych obrońców godziwą opieką, w tym medyczną i socjalną — w jesieni Ich pięknego życia. Tę lukę stara się wypełnić nasza Fundacja, którą reprezentujemy.
Fundacja Armii Krajowej to między innymi:
- Specjalistyczna Przychodnia Lekarska nr 1 w Warszawie działająca nieprzerwanie od 1 sierpnia 1990 roku (obecnie przy ul. Mariańskiej 1).
- Specjalistyczna Przychodnia Lekarska nr 2 w Wilnie działająca w latach 1996–2000 dla wszystkich kombatantów zamieszkujących Republikę Litewską (ok. 1000 pacjentów).
- 8 tysięcy stałych pacjentów, w tym 7 tysięcy Obrońców Najjaśniejszej Rzeczypospolitej — żołnierzy Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich, Powstańców Warszawskich, innych weteranów II wojny światowej i ich najbliższych rodzin, w średnim wieku 82 lata.
- Ponad 300 pacjentów powyżej 90. roku życia w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej (jest również kilku 100-latków pod opieką).
- Ponad 45 lekarzy w 25 specjalnościach.
- Na wysokim poziomie profilaktyka chorób układu krążenia i chorób nowotworowych w oparciu o kadrę medyczną i badania specjalistyczne (korzystają z nich nie tylko kombatanci).
- Wyposażenie w specjalistyczny sprzęt medyczny kilku szpitali warszawskich i na terenie Kraju.
- Wydatny wkład w odzyskanie historycznego budynku PASTY w Warszawie dla środowisk skupionych wokół Polskiego Państwa Podziemnego.
- Ponad 450 tys. porad medycznych udzielonych w okresie 1990–2006, w znaczący sposób odciążający społeczną służbę zdrowia (NFOZ).
- Prowadzona przez kilka lat kompleksowa opieka medyczna nad najciężej chorymi — przykutymi chorobą do łóżek.
Pomoc Rodakom za granicą
Zawsze bliscy sercu Fundacji byli nasi Rodacy, w tym żołnierze A.K. i innych formacji kombatanckich — zamieszkali na terenach zabużańskich. Od 1993 roku Fundacja zorganizowała lub współorganizowała ze Światowym Związkiem Żołnierzy Armii Krajowej kilkanaście transportów leków, wózków inwalidzkich, drobnego sprzętu rehabilitacyjnego oraz żywności i odzieży na teren Republiki Litewskiej i Białoruskiej.
Kilkukrotnie Fundacja organizowała lub współorganizowała przyjazd do Kraju 30–50 osobowych grup kombatanckich, które po kompleksowych badaniach kierowała na turnusy sanatoryjne do Inowrocławia i Kołobrzegu.
Przychodnia w Wilnie
Od lutego 1996 roku do 30 kwietnia 2000 roku Fundacja prowadziła w Wilnie Specjalistyczną Przychodnię Lekarską nr 2 im. gen. Leopolda Okulickiego. Podopiecznymi tej przychodni byli wszyscy polscy kombatanci zamieszkujący Republikę Litewską (posiadający uprawnienia nadane przez Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie) oraz ich współmałżonkowie niezależnie od narodowości — łącznie ok. 1000 pacjentów.
W tym okresie Przychodnia w Wilnie spełniła swoje zadanie — opieki medycznej na miejscu, opieki domowej, w kierowaniu na leczenie szpitalne, uzdrowiskowe na Litwie i w Polsce, w rozprowadzaniu wśród potrzebujących leków, sprzętu rehabilitacyjnego, załatwianiu uprawnień kombatanckich, w tym inwalidy wojennego. Odegrała również ważną rolę integracyjną rozdrobnionych środowisk kombatanckich.
Wszystkie świadczenia w tej placówce były bezpłatne, a jej byt finansowy Fundacja pokrywała w całości z wypracowanych przez siebie środków oraz od darczyńców krajowych i zagranicznych. Od 1 maja 2000 r. — po zdaniu pomieszczeń wynajmowanych na przychodnię — opiekę nad podopiecznymi kontynuuje kierownik poprzedniej przychodni na terenie Centralnej Polikliniki Rejonu Wileńskiego, współpracując z zarządami kół kombatanckich.
Darczyńcy i rozwój
Na przełomie 1996 i 1997 roku od darczyńców z Kół A.K., Fundacji A.K., Polonii U.S.A., Kanady, Australii, Europy Zachodniej, Kombatantów Francuskiego Ruchu Oporu, amerykańskiej organizacji Friends of Poland, ambasady Królestwa Niderlandów w Warszawie oraz polskich instytucji — Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, Wydziału Pomocy Społecznej i Zdrowia Gminy Warszawa Centrum — Fundacja w uznaniu dotychczasowej działalności otrzymała środki finansowe umożliwiające zakup niezbędnego sprzętu diagnostycznego i terapeutycznego.
Wówczas to uruchomiono wspomnianą pomoc domową dla najciężej chorych pacjentów oraz punkt badań analitycznych.
W okresie tragicznej powodzi, latem 1997 roku, Fundacja przekazała powodzianom kilka transportów (ciężarówek) sprzętu medycznego, gospodarstwa domowego, odzieży etc., otrzymanych od darczyńców z U.S.A., Europy Zachodniej oraz baz NATO w Kaiserslautern (Niemcy). Dodatkowo — na rzecz służby zdrowia we Wrocławiu — karetkę reanimacyjną, zestaw do dializ, wyposażenie sal operacyjnych.
Budynek PASTA
Fundacja walnie przyczyniła się do odzyskania historycznego budynku PASTY w Warszawie przy ulicy Zielnej. Budynek PASTA został wpisany na karty historii Polski jako sztandarowy obiekt bohaterskich, zwycięskich walk batalionów Armii Krajowej w czasie Powstania Warszawskiego. Zwycięstwo to okupione zostało poważnymi stratami batalionu im. J. Kilińskiego.
Przejęcie i użytkowanie PASTY przez Fundację Polskiego Państwa Podziemnego jest traktowane przez opinię społeczną jako Pomnik Państwa Podziemnego działającego w okresie 27.09.1939–19.01.1945 — fenomenu na skalę światową.
Przez 10 lat przy przychodni warszawskiej działał oddział pomocy prawnej. Początkowo adwokaci pomagali naszym podopiecznym w szeregu procesów rehabilitacyjnych, następnie w staraniach o uznanie inwalidztwa wojennego oraz w rozwiązywaniu wielu problemów życiowych. Adwokaci Fundacji byli autorami apelu żołnierzy Armii Krajowej o ukaranie wszystkich zbrodniarzy stalinowskich — w marcu 1990 roku, złożonym do Parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej.
Fundacja Armii Krajowej walnie przyczyniła się do uratowania przed rozbiórką historycznego budynku przy ulicy Mariańskiej 1, w którym od 7 lat mieści się jej Specjalistyczna Przychodnia Lekarska. Na własny koszt wyremontowała i adaptowała na cele przychodni pomieszczenia w tym budynku, wyremontowała zrujnowane pomieszczenia piwniczne oraz jezdnię przed budynkiem.
Apel do Państwa
Szanowni Państwo, wiele Fundacja już zrobiła dla Tych, którzy najpiękniejsze lata życia poświęcili Ojczyźnie i Narodowi. Nasza działalność jest znaczącym uzupełnieniem opiekuńczych obowiązków państwa nad żyjącą jeszcze rzeszą kombatantów, w tym Powstańców Warszawy.
Przed nami obowiązek rozwinięcia kompleksowej opieki medycznej w warunkach domowych, dla Tych, którzy umierają z bólem serca, że o nich zapomniano i nie podziękowano... Niestety permanentny brak środków nie pozwala nam na realizację wielu planów. W oczy ciągle zagląda nam widmo zamknięcia Tej Jedynej Placówki...
Z drugiej strony pomimo braku wsparcia państwa, władz lokalnych samorządowych, Narodowego Funduszu Zdrowia, pozostajemy organizacją bez zadłużenia wobec skarbu państwa.
10 kwietnia 2006 roku postanowieniem Sądu Rejonowego dla M. St. Warszawy w Warszawie, XII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego, Fundacja uzyskała status organizacji pożytku publicznego (nr KRS 0000032235).
Potrzeby sprzętowe
Dla prawidłowego funkcjonowania niezbędny jest nowy i zarazem nowoczesny sprzęt medyczny — kardiologiczny, okulistyczny, laryngologiczny, ultrasonograficzny, rehabilitacyjny etc.
W 2008 roku zainwestowaliśmy w zakup nowoczesnej aparatury do badań kardiologicznych (echokardiograf) i narządów jamy brzusznej, tarczycy, sutków, narządów miednicy małej (ginekologicznych, prostaty) oraz dopplerowskiej oceny przepływów tętniczych i żylnych w kończynach, tętnicach szyjnych i zewnątrzczaszkowych.
Konieczny jest również zakup sprzętu okulistycznego i laryngologicznego, np. tonometr oftalmacyjny bezdotykowy do badania ciśnienia w gałce ocznej, tablica stereo z muchą do badania przestrzennego. W niedługim czasie niezbędne będzie wymienienie już dziesięcioletniego sprzętu do badań kardiologicznych — sprzętu do monitorowania EKG w warunkach ambulatoryjnych metodą Holtera.
Szanowni Państwo! Zdajemy sobie sprawę, że na realizację zakreślonych przez naszą Fundację planów na najbliższe lata brak jest środków finansowych w budżecie państwa, trudno również o sponsorów, ale każdy DAR SERCA daje nam niezbędne bodźce do dalszej działalności na rzecz Tych wyjątkowych pacjentów.
Jednocześnie informujemy, że wszyscy członkowie władz Fundacji — Rada Fundacji, Zarząd i Komisja Rewizyjna — od samego początku pracowali i nadal pracują społecznie. Wielu lekarzy udzielających porad diagnostyczno-terapeutycznych w przychodni warszawskiej pracuje społecznie, bądź za symboliczną gratyfikację, niejednokrotnie pokrywającą tylko koszty dojazdu do lecznicy.
Udzieliliśmy w sprawozdawczym okresie ok. 450 tys. porad medycznych, w znaczący sposób odciążając społeczną służbę zdrowia, a nawet wzbogacając ją w specjalistyczną aparaturę.
Liczymy na życzliwe zrozumienie dramatycznej sytuacji w jakiej znaleźli się żołnierze największej podziemnej armii w czasie II wojny światowej oraz nasza Fundacja niosąca Im pomoc.
Liczymy, że cały szereg poruszonych spraw w naszym piśmie, stanie się przedmiotem kolejnych spotkań. Ile zostało czasu? Rok, dwa — dziesięć? Oby jak najdłużej można było Dziękować Tym, którzy na to słowo zasłużyli.
